Rabindranath Tagor’un öykülerinde hayat bütün çelişkileriyle soluk alır. Sevginin yanı başında gurur, merhametin gölgesinde bencillik, umudun ardında korku belirir. Geleneklerin çizdiği sınırlar ile gönlün aşmak istediği mesafeler arasında kaderler şekillenir. Tagor, sıradan görünen yaşayışların içinden büyük sorular çıkarırken tabiatı da anlatının sessiz bir şahidine dönüştürür. Nehirlerin akışı, gecenin ürpertisi, bir bakışın hüznü, insan ruhunda karşılığını bulur.
Nobel Edebiyat Ödülü sahibi yazarın öyküleri, uzak bir coğrafyanın hayatını anlatırken bize kendi dünyamızın kapılarını aralar. Her öykü, okuru başkalarının yazgısına biraz daha yaklaştırır; merakın, hayretin ve şefkatin eşliğinde insan olmanın türlü hâllerini yeniden düşünmeye çağırır. Tagor’un anlattığı hayatlar, son cümlenin ardından da içimizde yaşamaya devam eder; kimi zaman eski bir hatırada kimi zaman derin bir sessizlikte kimi zaman da kendimize sormaktan çekindiğimiz bir soruda...