Gazze, sadece haritadaki bir yer değil; insanlık onurunun son kalesi ve vicdanların kapanmayacak davasıdır. 7 Ekim’den sonra dünyanın dört bir yanında yankılanan aktivizm çığlığıyla başlayan bu süreç, sivil bir inisiyatifin ötesine geçerek küresel bir direniş sembolüne dönüştü: Sumud. Mısır’ın kumlu yollarından Tunus’un Akdeniz rüzgârına, sinsi sabotajlardan Siyonist donanmanın sert müdahalesine ve esaretin o soğuk yüzüne uzanan bu günlük; modern Firavunların engellerine, dezenformasyona ve küresel sessizliğe karşı açılmış bir direniş bayrağıdır.
Tunus’un “hürriyye” sloganlarıyla yankılanan coğrafyasında başlayıp, Gazze’ye doğru süzülen bir geminin bordasında devam eden bu hikâye, aslında insanın kendi hakikatini arayışıdır. Gazze’yi bulmadan önce Gazze’yi içinde inşa eden bir yolculuk. Her insanın kalbinde, ait olduğu suyu arayan bir balık vardır ve her yolculuk, hakikatte o suya doğru yapılan bir dönüştür.
Bu günlük; dron saldırılarıyla kesilen rotaların, zindanlarda süren vakur bekleyişlerin ve geri dönmüş olmanın verdiği o buruk ama onurlu mahcubiyetin kaydıdır.