Şehirleri güzelleştiren bir hükümdarın gönül yolculuğu.

Bir kervansarayın kapısı açıldığında yolcunun yorgunluğu diner. Bir medresede kandil yandığında yeni bir düşünce filizlenir. Peki, bütün bunların ardında nasıl bir hizmet anlayışı vardır?

Sultan Alaaddin Keykubat, genç okurları Anadolu Selçuklu medeniyetinin şehirlerine, ilim ortamına ve insanı gözeten dünyasına götürüyor. Konya, Kayseri, Sivas ve Alanya çevresinde şekillenen anlatı; hükümdarlığın sorumluluğunu, öğrenmenin değerini ve halkın ihtiyaçlarına kulak vermenin önemini işliyor.
Siyami Boylu’nun edebî anlatımında taş yapılar, insan emeğinin ve niyetinin izlerini taşıyor. Kervansaraylar paylaşmayı, medreseler öğrenmeyi, adalet arayan insanların sesleri ise dinlemeyi hatırlatıyor. Kitabın tasavvufî çizgisinde tevazu, kişinin kendisine verilen imkânları başkalarının yararına kullanmasıyla anlam kazanıyor.
Alaaddin’in gönül terbiyesini konu alan sahneler, çocuklara makamın bir sorumluluk olduğunu düşündürüyor. Okur, kendi hayatında da bir arkadaşını dinleyerek bir ihtiyacı fark ederek ve bilgisini paylaşarak iyiliğe katkıda bulunabileceğini hissediyor.

Genç okura davet: Anadolu’nun şehirlerinde dolaş; bir yapının taşında emeği, açık kapısında misafirperverliği, hikâyesinde güzel ahlakı bul.
Huzurlu okumalar temennisiyle.