Kadim bir geçmişten günümüze değin ait olduğu coğrafyanın sosyokültürel özellikleriyle şekillenip süreç içinde ögesi olduğu toplumun kültürel belleğine katkıda bulunan sözlü kültür; geçmiş, şimdi ve gelecek arasında bir bağlantı kurar. Bu anlamda sözlü kültürün bir parçası ve aynı zamanda aktarım unsuru olan sözlü gelenek ise, mitoloji ve destan döneminden yazılı döneme geçiş yaparak günümüze değin seyrini/gelişimini sürdürüp söz, ezgi ve anlatı ustası temsilciler başta olmak üzere halk içinden birçok kimse tarafından kuşaktan kuşağa aktarılarak yaşatılır. Bu süreçte söz konusu anlatı ustası temsilciler doğal bir bağlamda, söz/sesin dinamik gücünden yararlanarak anlatısını bir nevi sözel metin olarak icra eder ve bu saikle sesin tonu, ritmi, ahengi, dokusu gibi ögeleri olabildiğince kullanarak sözün ezgisel olabilirliğine zemin hazırlar. Böylece sözlü yaratıcılığın da devreye girmesiyle, sesin ve ezginin ayrıca önem kazandığı pek çok sözlü edebiyat ürünü söz, ezgi ve şiir uyumuyla varlık bulur.
Sözün Ezgisi, Sözlü Şiir Geleneği adlı bu çalışma yukarıdaki gerçeklikle, adından da anlaşılacağı üzere söz, gelenek ve şiir odağında sözden yazıya, gelenekten moderniteye bir dizi değişim ve dönüşümlerle şekillenen sözlü şiir varlığına odaklanmaktadır. Bu çerçevede yazılı ve elektronik kültür ortamından ziyade, bütün olumsuz koşullara rağmen kadim bir kültürel mirasın devamı olarak var olma mücadelesini sürdüren sözlü şiir kültürü/geleneği oluşum, işleyiş ve günümüzdeki yansıması yönüyle dikkatlere sunulmaktadır.