Kahverengi,
Yeşil,
Sarı...
Yine aynı soyunuyor bu kasım 
Sonbahar ağaçları,
Ne dertleri bitti ne sevdaları 
Nasıl anlatsam?
Bir bakmışsın dertli bir kahverengi 
Akşam ayazında,
Sonra hüzünlü bir yeşil giyinip 
Gözü yaşlı düşüyorlar sabahları kaldırıma,
Bir de ayrılık sarısı oluyorlar savrulurken rüzgârlarla 
Her biri bir veda şiiri söylüyor diğerine,
Yolculukları hep aynı yöne 
Hüzünlü de olsa vedaları.
Ah bu sonbahar yaprakları 
Ne aşkları bitti ne ayrılıkları,
Bilmem kaç asırdır kaçıncı sonbahar 
Konusu olmuş mısraların,