“…Bahtiyar, bir ömür boyunca hasretini çektiği şeye kavuşan değil, ona erişeceğini anladığı anda, saadetinin en yüksek noktasında bir `Ah!` diyerek düşüp ölebilendir.”
Zulmün ve haksızlığın saltanatı ne kadar ihtişamlı görünürse görünsün, temeli sırçadansa devrilmeye mahkûmdur. Sabahattin Ali’nin sağlığında yayımlanan bu son eseri, toplumsal çarpıklıkları masallarla ve çarpıcı öykülerle hicveden keskin bir zekânın ürünüdür. 
Yazar; gücü elinde tutanların kırılganlığını, halkın sırtından geçinen asalakları ve adaletsiz düzenlerin kaçınılmaz sonunu fısıldıyor kulaklarımıza. Yayımlandığı dönemde yasaklanan bu eser, sadece geçmişin değil bugünün ve yarının da güç odaklarına meydan okuyan bir manifestodur.