“Örüntüyü fark edebilmek kişiyi zamanın zincirlerinden kurtarır,” der Müdrik.
Örüntü ve tekrar, sonsuz bilinmezlik içerisinde beliren alışıldık güvenli alanlardır ve genellikle birbiriyle karıştırılırlar. Tekrar; başlangıç ve bitiş noktası birbirine bağlı bir çember şeklindedir. Değişime kapalıdır. Örüntü ise bir spiraldir; her bir turda seviye değişir. Bu sayede örüntü hem güvenlik ihtiyacını giderir hem de kısır döngüden arındırılmış bir şekilde gelişime açıktır.
Sınırgezerlik de bir örüntüdür ve diğer örüntüler gibi geçmişle şimdi arasında bir bağ kurar. Ortaya çıkan kural sayesinde şimdinin daha iyi anlaşılmasının yanında, bilinen geçmişin ötesi ve bilinmeyen gelecek de sezilebilir. İşte bunu fark eden insan, anın ve zamanın zincirlerinden kurtulur. İnsan zihni, sonsuzluğu doğrudan kavrayamasa da örüntü sayesinde onun bir yankısını hissedebilir.