Şiirin asıl etkisi, bir bilinç düzeyinden diğerine geçiş esnasında tecrübe edilen değişim anında vuku bulur. Söz konusu geçiş eylemi, bireyin etrafına ve iç dünyasına dair farkındalığını dönüştüren dinamik bir süreci temsil eder. Bilincin bu yolla genişlemesi, kazanılan taze algıların kalıcı bir bilgiye ve nihayetinde bilgeliğe evrilmesini sağlar.

Şiirsel Söylem, dil, anlam ve bilinç arasındaki derin ilişkiyi incelemektedir. Owen Barfield, kelimelerin kökenindeki metaforik yapıyı ve mitolojinin dildeki kurucu rolünü estetik bir bakış açısıyla ele almaktadır. Metinde, uygarlık ilerledikçe dilin analitik bir yapıya bürünerek canlılığını kaybettiği, ancak şiirin bu yitik birliği yeniden kurabileceği savunulmaktadır. Şiirsel ifade, insan bilincini genişleten ve dünyayı algılama biçimimizi dönüştüren bir yaratım süreci olarak tanımlamaktadır. Arkaizm ve tuhaflık gibi estetik yöntemlerin zihni nasıl özgürleştirdiğini yapısal bir yöntemle açıklıyor. Eser, kelimelerin kökenine inerek algıların kalıcı bir bilgiye dönüşüm sürecini kavramak isteyen okurlar için temel bir kaynak niteliği taşıyor.