Bazı aşklar iyileştirmez; yarayı açık tutar. Bazı ilişkiler bitti sanılır—başka bir biçimde sürer. Serdar ve Serap, sevmeyi değil; tutunmayı öğrenmiş iki insanın hikâyesini yazıyor. Bir düşle başlayan yakınlık; zamanla sahiplenmeye, kıskançlığa, suskunluğa ve sessiz bir kopuşa dönüşür. Birinin sevgisi, diğerinin özgürlüğüne ağır gelir. Birinin yokluğu, diğerinin içini bir mezar gibi doldurur. Bu roman; aşkın masumiyetini kaybettiği yerde, insanın kendine nasıl düşman kesilebildiğini anlatıyor. İhanetin, pişmanlığın ve takıntının içinde sıkışan iki ruhun; korkularıyla, çocukluk yaralarıyla ve “bensiz yaşayamazsın” cümlesinin zehriyle yüzleşmesini... Ve bazen, bir hayatın nasıl bir kokuya dönüştüğünü. Aşkın en karanlık hâliyle tanışmaya hazır mısınız?