Şehre bakmak sadece göz ile olur, görmek ise akıl, kalp, idrak, şuur, hikmet ve irfan’ın   göz ile birlikte devreye girmesiyle olur.
Şehri görebilmek, o şehirde yaşayan bir çocuğun gülüşünde geleceğin umudunu, bir yaşlının ellerinde geçmişin hikâyesini, bir annenin gözlerinde şehrin merhametini ve kucaklayıcılığını hissetmektir. Şehri görmek o şehre derin bir dokunuştur.