Hayat mevsimlerin döngüsü gibidir. Kayıpları, ayrılıkları, acılarına rağmen aldığımız soluklarla değil, soluk kesen anlarla ölçülür. İnsan terk etse ne olur ki en kalabalık şe¬hirleri, içinde en kalabalık şehirleri taşıyorken.

Zaman ne için geçiyor? Sormamalı… 

Çünkü suskundur zamanın kırışıklarını yüreğinde taşı¬yanlar. Cevdet Paşa Caddesi’nden kalabalıklardan sıyrılı¬yor, bir sokağa dalıp, Bebek yokuşlarına tırmanışa geçiyo¬rum. Yalılar, korular arasında uzun yürüyüşler yapıyorum.

Arnavut kaldırımları, kuru yapraklarla buluşurken adım¬larım; dilimde bir melodi “Aşiyan Yolları”ndan ses versem duyar mısın?