San‘a; İslâm öncesinden devraldığı miras, erken dönemden itibaren kazandığı idarî önem ve yüzyıllar boyunca sürdürdüğü ilmî, kurumsal ve mimarî gelişim sayesinde süreklilik ile değişimi birlikte gösteren merkezlerden biridir. Zeydî ve Şâfiî geleneklerin bir arada bulunması, güçlü ilim çevreleri, köklü vakıf kurumları, kadim çarşı düzeni ve kendine özgü mimarî dokusu, "San‘a"ya İslâm şehir tarihi bakımından dikkate değer bir konum kazandırmaktadır.
Bu kitap "San‘a"yı yalnızca siyasi ve idarî yönüyle değil; kurumları, yerleşim düzeni, ekonomik hayatı ve toplumsal ilişkileriyle birlikte inceleme çabasının ürünüdür. Çalışmanın amacı şehri idealize etmek veya romantik bir anlatı içinde sunmak değil, ulaşılabilen tarihsel veriler ışığında geçirdiği dönüşümü anlamaya çalışmaktır.
Bu çerçevede San‘a; bir yandan İslâm şehirleşmesinin genel özelliklerini taşırken diğer yandan yerel şartların, mezhebî çeşitliliğin ve tarihsel kırılmaların biçimlendirdiği özgün bir tecrübeyi temsil etmektedir. İnceleme, kurumlarla mekân arasındaki bağı ve toplumsal hayatın zaman içinde nasıl şekillendiğini bütüncül bir yaklaşımla ortaya koymayı hedeflemektedir.