Onur Akyıl 1999 yılından bu yana “yazan” biri. 
Sıradan biri.
Şiir, öykü, roman, inceleme, monografi kitapları, kimi ödülleri, yapay damarları, stentleri, tansiyon ilaçları, kedileri, mahalle parkında bir masası var.
Politik görüş olarak çocukluğa bağlı.
Huzursuz.
Babası öldü.
Radyo tiyatrosu dinleyerek uyuyor.
Askerliğini de jandarma olarak yaptı.

* * *

Anlaşılan o ki her şey kendisi olmak isterken başkalaşır; başkalaşmaya başlamıştır. Bu da yine soldaki patolojik durumun açıklayıcılarından biridir; solun özellikle sanatla ilişkilenen çevrelerinde, politik olan ölü bir doğum olarak ortaya çıkmaktadır. Festivaller, fuarlar, ödüller karmaşası içinde devrimci durum da tutum da ezilip geçilir. Solun bütün değerleri,  tarihselliği oldukça ucuz bir biçimde harcanır.