Kasaba her sabah aynı seslerle uyanıyordu. Dar sokaklardan yükselen ayak sesleri, fırından gelen taze ekmek kokusu, kahveden taşan gürültülü sohbetler... Mevsimler değişiyor, hayatın ritmi değişmiyordu.

Hülya pencerenin önünde durdu. Sokaktan geçen insanları izledi. Herkesin yolu belli, sözleri belli, yüzleri aynıydı. Onlar için sıradan olan bu manzara, 

Hülya için bir sorgunun başlangıcıydı.