Çünkü o yıllarda ne kılıçlar pulluklara döndü, ne de mızraklar tırmıklara. Bir ülkenin ölüm kalım mücadelesi verdiği, Türklerin değirmen yöresinden elde ettiği ekmeği katıksız yediği yıllardı. Emperyalizmin ahtapot gibi sardığı vatanın varoluş mücadelesi verdiği bir dönemdi. Anadolu’da yaşamanın da elbet bir bedeli olmalıydı. Acıyı her devirde olduğu gibi emperyalizm değil yine halklar çekiyordu.