Romantik düşünce, modern felsefenin sınırlarını yeniden belirleyen köklü bir zihinsel dönüşümü temsil eder. Bu dönüşümün en özgün isimlerinden biri olan Friedrich Schlegel felsefe ve şiiri birbirinden ayrılmaz düşünsel etkinlikler olarak kavrarken Witz kavramını da poetik-felsefi düşüncesinin dinamik ilkesi hâline getirir. Ona göre Witz, farklı olanı beklenmedik ilişkiler içinde buluşturan; parçadan bütüne, bütünden parçaya uzanan ve düşünceyi sürekli üretime açan yaratıcı bir güçtür.
Bu çalışma; Schlegel’in poetik felsefesi üzerinden Witz kavramının etimolojik soykütüğüne inerek estetik, felsefi ve eleştirel boyutlarını özellikle fragmanlar özelinde metin merkezli bir yaklaşımla inceler. Böylece Witz’in Romantik düşüncenin kurucu ilkelerinden biri olarak modern düşünce üzerindeki kalıcı etkisini görünür kılmayı amaçlar.