İnsan, sandığından çok daha kolay yönlendirilir. Ama en büyük zaafı bu değildir. En büyük zaafı, yönlendirildiğini fark etmemesidir. Güç, her zaman zor kullanmaz. Çünkü en saf güç, görünmez olandır. Sizi zorlamadan değiştiren, itiraz etmeden dönüştüren ve en sonunda... Sizi size rağmen değil, sizinle birlikte yeniden kurandır. Psikolojik savaş tam olarak budur. Bu savaşta kazanan, karşısındakini yok eden değil; onun zihnini ele geçiren, onun adına düşünen, onun adına hisseden taraftır. 
Ve insan, en çok da bu noktada yenilir çünkü insan, dışarıdan dayatılan bir gerçeğe direnir. Ama kendine ait sandığı bir düşünceye teslim olur. 
Bu kitap, zayıflığın, korkunun ve inancın nasıl kullanıldığını anlatıyor. İnsanın nasıl yavaş yavaş kendi iradesinden uzaklaştırıldığını ve bunun çoğu zaman bir kayıp olarak bile hissedilmediğini göstermeye çalışıyor. Çünkü en tehlikeli esaret, esaret olduğunu hissettirmeyendir. 
Kitapta anlatılanlar bir teori değildir. Bu, insan zihninin sınırlarının nerede kırıldığını bilen bir bakışın sonucudur. Ve şu gerçek kaçınılmazdır: İnsan, kendini koruyabildiği kadar özgürdür; ama çoğu insan, kendisini neye karşı koruması gerektiğini bile bilmez...