Bu kitap, daha iyi hissetmek için yazılmadı.Daha hızlı toparlanmak, daha güçlü görünmek ya da acıyı susturmak için de yazılmadı.Psikoloji ve Hikmet, insanın kendini kaybettiği yerde durup şunu sorabilmesi için yazıldı:
“Ben bu hayatta nereye dayanıyorum?”
Tasavvufun asırlık kalp bilgisiyle, psikolojinin insanı içeriden dinleyen dili bu metinlerde yan yana duruyor. Biri diğerini bastırmadan, biri ötekini açıklamaya çalışmadan. Burada sabır bir erteleme değil, bir ritimdir. Tevekkül bir bekleyiş değil, durabilme hâlidir. Kırılma, dağılıp gitmek değil, yeniden yapılanmanın başladığı eşiktir. Bu sayfalarda okurdan mükemmel olması istenmez, sadece durması gereken yerde durması beklenir. Çünkü kalp, doğru yere dayandığında hayat kolaylaşmaz belki ama taşınabilir hâle gelir.
Bu kitap, cevaptan çok kendine yer arayanlar için yazıldı.