Çağrımız, kapitalist üretim tarzının içsel çelişkilerinin eşzamanlı ve iç içe geçen krizlere dönüştüğü, ekolojik yıkımın derinleştiği, otoriterleşme eğilimlerinin faşizan rejimlerle kurumsallaştığı ve toplumsal yeniden üretim krizinin normalleştirildiği bir konjonktürde şekillendi. Böylesi bir konjonktür bir yandan Marksizmin sosyal bilimlerdeki güncelliğini tartışmasız biçimde ortaya koyarken, diğer yandan bilgi üretiminin praksisini (bu praksisin araçlarını, kavramlarını ve öznelerini) ve bu bağlamda sosyal bilimlere tarihsel materyalist müdahalenin olanaklarını yeniden düşünmeye zorluyor. Dahası, üniversitelerdeki politik baskı, bilimin fonlar aracılığıyla projeleştirilerek yönetilmesi, yayıncılıktaki ticarileşme, editoryal emeğin görünmezleştirilerek sömürülmesi ve “yayın yapma” baskısının kuramsal ve yöntemsel derinliği aşındırması, eleştirel bilgi üretiminin hem pratik hem politik koşullarını daraltıyor.

Bu koşullarda peşine düştüğümüz, Praksis’in 25 yıllık bakiyesinin değerlendirmesi de, yalnızca bu zamana kadar nelerin araştırıldığı ve tartışıldığı sorusu ile değil, nasıl bir bilginin kim tarafından, hangi yollarla ve hangi araçlarla üretildiği, nasıl dolaşıma sokulduğu, bu süreçlerden kimin yararlanabildiği ve nihayet üretilen bilginin hangi mücadele ufkuna bağlandığı sorularıyla birlikte ele alınması gerektiren geniş bir kapsama açılıyor. Bu geniş kapsam içinde, Praksis, Marksist Sosyal Bilimler Dergisi olarak 25. yaşını kutlarken, yayın pratiği ve birikimiyle bu alanın tarihsel sürekliliğini taşıyan ender kolektiflerden biri olarak, eleştirel sosyal bilimlerin hem teorik derinliğini hem de politik yönelimlerini canlı tutma çabasında özgün bir yer tutuyor.