Karanlık bir gecede, Mira tek başına taşlı yollarda yürümeye çalışıyordu. Etrafta derin bir sessizlik hakimdi.

*Burası neresi? Ben neredeyim?

Korkuyorum…, diye mırıldandı.

Umutsuzca bağırmaya başladı:

*Kimse yok mu?*

Yanında duyduğu sesle irkildi.:

*Korkma! Sana yardım edeceğim.*

*Kim o konuşan?*

*Benim Mira*

Önünde duran beyaz güvercini görünce şaşkınlıkla:

*Aaa… sen konuşuyorsun!* dedi.

*Evet, konuşuyorum. Beni hatırladın mı? Yaralıydım, evinizin bahçesinde sen bulmuştun beni. Haylaz çocuklardan zor kurtulmuştum. Sen iyileştirdin yaralarımı, su verdin, beni besledin.*

*Hatırlıyorum, o sen misin?*

*Evet. Şimdi de ben sana yardım edeceğim.*