Savaşta her iki gözünü ve bir kolunu kaybeden Botan arkadaşın yazdığı kitabı okumaya başladığımda, özgürlüğün anlamını, düşman gerçekliğini ve vatan sevgisini tekrardan hissettim ve derinden yaşadım. Çoğunuzun uzaktan veya yakından tanık olduğu Rojava Devrimi’nde geçen hikâyeleri konu edinmiş… 
İlk kitabı olmasına rağmen akışkan bir dil ortaya koymuş ve zorluklara rağmen tasvir yeteneğini artırmış. Bugüne kadar pek yazılmamış veya o çetin mücadelelerde karşılaşılan umulmadık olaylarla bizi yüzleştirmiş. Bu hikâyelerde çeliğe su verilmemiş, pas tutarak çürümeye yüz tutmuş bireylerin, özgürlük için toplumsallaşarak çelikleştiğini, elini, ayağını, gözünü kaybetmesine rağmen eskisinden daha azimle mücadele ile bütünleştiğini bize göstermiş. Elinizdeki kitap, mananın maddeyi aşarak varlığa dönüştüğünün en iyi ispatlarından biri olsa gerek…