Osmanlı İmparatorluğu, farklı din ve kültürleri yüzyıllar boyunca bir arada barındıran benzersiz bir medeniyetti. Ancak bu çok dinli yapının gölgesinde, ne tam Müslüman ne de tam Hristiyan sayılan, “iki din taşıyanlar” adıyla anılan topluluklar da vardı.
Elinizdeki eser, Osmanlı’nın özellikle Trabzon ve Gümüşhane çevresinde yaşayan bu grupları, onların gündelik hayatlarını, dini pratiklerini ve toplumla kurdukları hassas ilişkileri arşiv belgeleri, konsolos raporları ve seyahatnameler ışığında inceliyor. Tanzimat’tan mübadeleye uzanan süreçte iki dinli kimliğin nasıl bir sosyal, siyasi ve kültürel problem haline geldiğini gözler önüne seriyor.
Osmanlı İmparatorluğunda İki Din Taşıyanlar Osmanlı toplumunun gölgede kalmış bir yönünü aydınlatmakla kalmıyor; din değiştirme, kimlik, aidiyet ve toplumsal hafıza üzerine de düşündürücü sorular ortaya koyuyor.