“Özümüz bir,

atamız bir,

annemiz bir!”

İnsanlığın ortak atası Hz. Âdem’in yaratılışından hareketle, insan toplumlarında ortaya çıkan ırk, milliyet ve millet kavramlarını genel hatlarıyla ele aldım.

İnsanların kökenini, fiziksel farklılıkların nedenlerini ve ırkın biyolojik anlamda ayrı bir gerçeklik olarak kabul edilemeyeceğini açıklamaya çalıştım.

Milliyetin insanlar arasında üstünlük gerekçesi olamayacağını; ırkçılık ile milliyetçilik arasında amaç bakımından temelde bir fark bulunmadığını ve her ikisinin de benzer biçimde ayrıştırıcı sonuçlara yol açabildiğini ele aldım.

Tarihsel ve dinî öğretilerden yararlanarak insanların eşitliğinin doğuştan gelen bir hak olduğunu, insanlar arasında doğuştan gelen bir üstünlük iddiasının bulunamayacağını ve adaletin temel insanî değerlerden biri olduğunu anlatmaya çalıştım.

Sonuç olarak, milliyetçiliğin bir hastalık ve ayrımcılık biçimine dönüşebileceğini; toplumları bölerek sömürüye zemin hazırlayan yapay bir araç olarak kullanılabildiğini savundum.

Bu durumdan kurtulmanın yollarından birinin empati kurmak olduğunu vurgulayarak, insanların ırkı, milleti veya milliyeti üzerinden değil, ortaya koydukları çaba ve eylemler üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini ifade ettim.