Yavrucuğum,
Kalbi başından aşkınlar, özden severler.
İşi başından aşkınlar, yüzden severler.
Şimdi özümüzle, sözümüzle, sevdamızla, emeğimizle bir hayatın yolcusuyuz.
“Yürekçe sevmek” her işin başıdır. Önce kalbimizden gelen sesleri duyduğumuzda, sevgimiz, merhametimiz yerinde, sağlamca kalır. 
“Kalıp, kalp ile şekillenir.”
Özgür insanlar, sözcükleri, yüklendikleri sevgi ile kanat çırparlar.
Onları göçe zorlayan, insanlardan gelen kıştır. Unutma, “sevmekle yürek eskimez”, yavrucuğum.
Verimli bir toprakta, 
başı koparılsa da bir çiçeğin!
Suyu besler, 
güneşi besler, 
dalı budağı besler; 
hep göverir,
hep göverir…
Sen zemini sağlam tut. Kalbini…
Ninem Korkut