Bir park, bir bekleyiş, gözleri görmeyen bir arkadaş. Yastığın altında iki küçük saat, çözülemeyen bir bilmece. Bir dal, bir pencere, her sabah aynı saatte çalan bir keman.

Bu kitaptaki öyküler, bir günün sıradan akışının arasından sızan incelikli anları büyüteç altına alıyor. Kimi zaman bir gülümseme kimi zaman hüzün; kimi zaman hiç fark edilmeyen bir bakış kimi zaman kendini yeniden keşfetme... İnsanın insana, hayata ve başka kalplere dokunuşunu yalın ama mizahın sıcaklığıyla harmanlanmış derin bir dille anlatıyor. 

Ne Güzeldi O Vakitler Yollara Düşmek; okurunu biraz soluklanarak hayatı izlemeye, etrafına yeniden bakmaya ama bu sefer gerçekten görmeye davet ediyor.