Nana, Émile Zola’nın Paris sahnelerinden saray salonlarına uzanan ihtişamlı ama çürümüş bir dünyanın romanıdır.
Variétés tiyatrosunda sahneye çıkan Nana, sesiyle ya da oyunculuğuyla değil, varlığıyla bütün salonu etkisi altına alır. Güzelliği, pervasızlığı ve açıklanamaz çekimiyle kısa sürede Paris’in zenginlerini, soylularını ve güçlü erkeklerini çevresinde toplar. Onun etrafında para, arzu, gösteriş ve zaaf birbirine karışır; herkes onu elde etmek isterken aslında kendi çöküşüne biraz daha yaklaşır.
Zola, Nana’da yalnız bir kadının yükselişini değil, İkinci İmparatorluk Paris’inin içten içe çürüyen yapısını anlatır. Tiyatro locaları, lüks daireler, yarış alanları, salonlar ve gizli ilişkiler; parlak yüzeyin altında ahlaki bir yıkımın izlerini taşır.
Nana, güzelliğiyle büyüleyen ama geçtiği yerde düzenleri bozan bir figürdür. Onun hikâyesi, arzunun, paranın ve ikiyüzlü toplumun nasıl birbirini tükettiğini gösteren sarsıcı bir klasik olarak hâlâ bütün gücünü korur.