Bazı rüyalar, geçmişte gömül(e)memiş cenazelerdir.
Ne yasını tutabilmişsindir ne de uğurlayabilmiş...
Ve o yüzden gelirler geceleri; elini tutup, ‘Beni bırakmadın, azat et’ derler. 
***
Uykuyla uyanıklık arasındaki o ince çizgide yürüyen Müzeyyen’in dünyası, gündüzün sessizliğine ve gecenin ısrarcı rüyalarına bölünmüş bir hayatın izlerini taşır. Kapılar çalar, trenler hızlanır, köprüler görünür; geçmişten kopup gelen imgeler bazen bir fotoğrafta, bazen de bir    rüyanın gölgesinde çıkar karşısına.
Müzeyyen’in Rüyaları, anıların küllerinden bilinçaltının karanlık koridorlarına uzanan on iki öyküden oluşuyor. Her birinde, kimi zaman bir apartman boşluğunda, kimi zaman taş bir köprünün altında, kimi zaman da bir lunaparkın sessiz ışıkları arasında kaybolan karakterlerin içseslerine tanıklık edeceksiniz.

Sema Öztürk, görünmeyeni gösteren, duyulmayanı fısıldayan, gündelik hayatın en küçük ayrıntısında bile saklı duran insan hallerini büyük bir incelikle anlatıyor.