Gözleri yaşla doluydu Mutlu Prens’in; yaşlar yanaklarından süzülüyordu. Ay ışığında yüzü öylesine güzeldi ki, küçük Kırlangıç’ın içini bir sevecenlik kapladı.  
“Kimsin sen,” diye sordu ona. 
“Ben Mutlu Prens’im.”