Silifke yoluna uzanıverdi aracımız kıvrılarak. Köselerli  Köyü`nü geçerken yolun her iki tarafında da zeytin, erik ve kayısı ağaçları kendini gösteriyordu. Bir tarafta Göksu boylu  boyunca salınarak akarken; etrafında sarı sıcak hardallar, gelincikler, papatyalar halı gibi uzanıyordu.  Kurtsuyu Köyü`nü geçtikten sonra Anamur yoluna döndük. Kışla köyüne varmadan beride, dağın yamacında, muhteşem bir binanın eteklerinde aracımızı park ettik. Dağın tepesinde kale olduğu söylenilen yere kadar yürüyüp sonra Zeynel Abidin Türbesi ziyareti , ardından koca çınar ağaçlarının olduğu mesire yerinde yemek molası verilerek bitecek bir geziydi…
***
İşte doğa, işte yaşam…
İşte insan, işte ben…

İşte köyler, işte kentler…
Ayakkabılarım hep hazır…
“Görmediğin yerler senin değildir” demiş bir paşa.
Yaşasın Mut Çıtlık Doğa Grubu/Gezginleri demesem büyük haksızlık…