Bu kitapta Stefan Zweig’ın dört hikâyesi yer alır. Bu hikâyelerdeki ortak tema, insanın bastırdığı duygular ile toplumsal ya da ahlaki düzen arasındaki gerilimdir. Zweig, sıradan görünen karşılaşmaların ve geçip giden anların içinde bastırılmış duyguların yarattığı kırılmaları açığa çıkarır. Aşk ve arzu çoğu zaman ertelenen, bastırılan ya da geç fark edilen bir duygu olarak karakterlerin iç dünyasında derin bir huzursuzluğa ve kaçınılmaz bir yüzleşmeye dönüşür.

Alaca Karanlıkta Bir Öykü
İki farklı insan ve aynı yerde, aynı zamanda iki farklı ilk aşk hikâyesi; biraz da alaca karanlığın hüznü…  İnsan kalbinin derinliklerinde yer alan arzu, alaca karanlık gibi belirsiz bir şekilde yüzeye çıkar.