Uzun ince bir yolda gece gündüz giderken aklımıza takılanlardan mı ibaretiz?  Şimdi “overthink” diyorlar, düşünmenin bile inceliğini kaybediyoruz bu kavramlarla. Çok düşünmekle derin düşünmek aynı şey mi mesela?

Deneye yanıla bir şeyler arıyoruz ve bazen buluyor gibi oluyoruz. Cahiliz –çokça-  dünyanın rengine kanıyoruz. Kana kana su içer gibi dizinin dibine çöküp manevi susuzluğumuzu dindirecek birini yahut bir şeyi diliyoruz. Hâlbuki bir bakabilsek önümüze, orada neler gizli bir görebilsek.