Bir mahallede yağmur yağıyor; bir kadın, aradığı dili bulmak için kapı kapı dolaşıyor. Başka bir yerde, bir duvarda bir kelime beliriyor ve biri ilk kez `okuyabildiğini` fark ediyor. Bir çekmecenin içinden çıkan bir bilet, bir topuklu ayakkabı, bir küçük not... Bazen bir insanın bütün hayatını geri çağırmaya yetiyor. Mayın Tarlası, tam da bu küçük anlardan büyüyor. Büyük trajedileri bağırarak anlatmıyor; sessizce gösteriyor. O yüzden daha çok dokunuyor.
Başak Ertunç Bıyıklı, sıradan olanı disiplinler arası arka planla güçlü bir anlatıya dönüştürüyor. Rahatsız edici bir gerçeklik dolanıyor satırlarının arasında. Dildeki ince mizah ve tekinsizlik dengesi, metinleri ağırlaştırmadan derinleştiriyor.
Hakan Akdoğan