Zeki Sarıhan’ın 1973-1974 yıllarında tutuklu olduğu Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Cezaevinden annesine ve kız kardeşine yazdığı mektuplardan oluşuyor.
Mektuplar, Türkiye’nin faşizm koşullarından çıkma sürecinde cezaevi koşullarını, tutukluların ruh hâlini ve dışarıdaki tutuklu yakınlarının çabalarını yansıtması açısından döneme ışık tutuyor.