"Türkan çocuğun önüne geçer, önünde çömelir. Sevecen bir şekilde gözlerine bakar. Hecelerin üstüne basarak:
- Navê te çi ye? Tu yê jı minra nebêji?
Öğretmeninden Kürtçe sözler duyan çocuğun gözleri dolar. Ağlamaklı olur. Bir an yutkunur:
- Öğretmenim benim adım LAL’dir. Annemin de, babamın da, babaannemin de adı LAL. Dili olmayana lal demezler mi öğretmenim, lal demezler mi?"
***
Olayın bir bölümü Hilar’da (Çayönü) geçiyor. İnsanlığın göçebelikten ilk yerleşik düzene geçtikleri bu yerde, öğretmen ilkokul çocuklarına ne anlatacak?
Onbin yıllık yaşlı bir uygarlığın küçük mirasçıları, öğretmenlerine ne soracaklar?
Hilar’da kaval, eski konaklarda keman, Hançepek’te, Ben-û Sen’de cümbüş çalacak. Niçin her yerde kaval, her yerde keman, her yerde cümbüş çalmayacak?
Dilin zincirini kıran öğretmen, Diyarbakır’dan sonra ne yapacak? Sağır ve dilsizler okuluna öğretmen mi olacak?
LAL öğretmenini arayacak mı, bulabilecek mi? Yoksa mektubunun üstünde “GÖRÜLMÜŞTÜR” damgası mı olacak?
LAL anadili yasak olanların gerçek hayat hikâyesidir.