Honoré de Balzac’ın İnsanlık Komedisi serisinin en çarpıcı ve hüzünlü başyapıtlarından biri olan Kuzen Pons, paranın, açgözlülüğün ve akrabalık ilişkilerinin yozlaştırıcı gücüne karşı dikilen saf bir dostluğun hikayesidir. Hayatını müziğe ve gizlice topladığı paha biçilemez sanat eserlerinden oluşan muazzam koleksiyonuna adayan yaşlı, masum ve eksantrik Sylvain Pons, Paris yüksek sosyetesindeki akrabaları tarafından uzun süre sadece bir yük ve alay konusu olarak görülür. Ancak Pons’un derme çatma dairesindeki bu gizli hazinenin gerçek değeri açgözlü akrabalar, vicdansız hukukçular ve menfaatçi simsarlar tarafından fark edildiğinde, yaşlı adam kendini acımasız bir miras avının ortasında bulur. Balzac; Pons ile sadık dostu Schmucke’nin kurduğu o temiz, çıkarsız dünyayı Paris’in bencil ve maddiyata tapan çarkları arasında eritirken, insan doğasının en sığ ihtiraslarını muazzam bir realizmle işler. Kuzen Pons, eşyaların güzelliğinde teselli arayan kırık kalplerin ve sadakatin zamansız trajedisidir.