Bir yazar ne zaman kurmacaya düşer?
Bazen bir cümlenin peşinden giderken, bir resme bakarken, bir şarkıyı dinlerken, bir filmin sahnesine dalıp giderken… Bazen de ayakkabının altına yapışan küçümencik bir sakız yeterlidir. Çünkü kurmacaya hazır bir zihin için hayatın herhangi bir ayrıntısı, başka bir dünyanın ilk cümlesine dönüşebilir.
Kurmacaya Düşmek, Turhan Yıldırım’ın edebiyatın mutfağına girerek yazma eyleminin imkânlarını kurcaladığı bir kitap. Kurmacanın gerçeklikle ilişkisini, metinlerarasılığın açtığı yolları, deneysel edebiyatın sınır ihlallerini küçürek öyküden bilinç akışına, lipogramdan matematiğe, sinemadan müziğe ve resme uzanan geniş bir çerçevede ele alıyor.
Yıldırım, edebiyatı yalnızca ortaya çıkmış eserler üzerinden değil, o eserleri mümkün kılan yaratıcı zihin üzerinden düşünüyor. Yazarı okurdan ayıran nedir? Bir fikir nasıl kurmacaya dönüşür? Bilindik anlatı yollarından sapmak neden gereklidir? Bir metin başka metinlerle, başka sanatlarla karşılaştığında nereye varır?

Bu kitap kesin cevapların değil, yeni yolların peşinde. Çünkü kurmaca, sınırları önceden çizilmiş bir alan değil; yazarın ve okurun birlikte genişlettiği uçsuz bucaksız bir oyun sahasıdır.

“Dışarıda lapa lapa kurmaca yağıyor.
Bize düşen, çıkıp onları toplamak.”