Büyük İslam filozofu Farabi`ye göre; siyaset ile mutluluk arasında bir bağ vardır. İnsanın topluluk halinde yaşamasının temelinde yardımlaşmaya duyulan ihtiyaç yatmaktadır. Ona göre devletin menşei, şu görüşler üzerine oturur: Ontolojik izah tarzı, biyo-organik nazariye, tabii çevre nazariyesi, ihtiyaç teorisi, sevgi ve adalet kuramı ve saadet nazariyesidir.

Meşhur filozof İbn-i Haldun ise, devletin kaynağını kuvvete dayandırmaktadır. Ona göre, dayanışmaları çok güçlü olan göçebe topluluklar şehirlerde yaşayan insanlar üzerinde kuvvete dayanarak hakimiyet kurmakta ve devlet doğmaktadır.

M. Hamdi Yazır`a göre, ezelde Allah ile ruhlar arasında yapılan "kalu-bela" sözleşmesi medenileşmenin ve devletin başlangıcıdır.