“Geceleri İstanbul bir şehir değil, devasa bir sahnedir.
Taş kaldırımlar yankı değil, replik saklar…”

Zamanın ve mekânın sınırlarının silindiği, iradenin görünmez iplere teslim olduğu o ince eşikte yürümeye hazır mısınız? Kuklacı Yoktu ama Gölgeler Alkışladı; kendi suretini arayanların, geçmişin yükünden kurtulmaya çalışanların ve yavaş yavaş şehre dönüşenlerin yirmi iki duraklı haritası.
Gece 02.07’de eski bir sinema perdesinde açılan hatıralar, Kapalıçarşı’nın gizli taşlarında oynanan geri dönüşsüz oyunlar, pişmanlıkların bilet olarak kesildiği hayalet tramvaylar ve Büyükada’nın sır saklayan pencereleri... Bu; kitapta anlatılan sadece kaybolmuş insanların değil, onları sessizce yutan bir şehrin de hikâyesi.