“Deneme, yazarın gözlemlediği ya da yaşadığı olay, olgu, durum ve izlediği varlıklarla ya da herhangi bir kavramla ilgili izlenimlerini belli bir plâna bağlı kalmayarak, tamamen kendi kişisel görüşüyle serbestçe yazıya döktüğü kısa metinlerdir.” Denemeci, yazısında fikrini kanıtlamaya gereksinim duymadan ve kesin hükümler vermeden serbest bir tarzda anlatır. 
Deneme, derin düşünceden çok, kişinin kendi dışındaki varlıklarla herhangi bir konuda gerçek ya da hayalî olarak girdiği diyaloğun ürünüdür. Denemenin içten bir üslup kullanırken sohbete, düşüncemizi anlatırken fıkraya, duygularımızı ortaya koyarken eleştiriye yaklaşma riski vardır. Yazar kendisine hak vermenizi ya da bir yargıya varmanızı istemez.
TUNCA TÜNAY’IN bu kitabındaki yazıların temel ögesi kendi kendisine kurduğu bir felsefedir. Bu başlı başına bağımsız bir felsefe olmayıp hoşsohbet ve tatlı bir tebessüm getiren felsefedir.

CELAL ÜLGEN