Sosyoloji; yirminci yüzyıl boyunca akademik meşruiyetini kurarken kendini incelemek, yorumlamak ve araştırmakla sınırladı; toplumsal sorunlara doğrudan müdahaleyi başka disiplinlere bıraktı. Puspa Melati Wan ve Abdul Halim Wan, bu tercihin sosyologları toplumsal acı karşısında bir tür acizliğe mahkûm ettiğini öne sürüyor ve soruyor: Bir asırlık kuram ve veri birikiminin ardından sosyolojiyi ne bekliyor? Klinik Sosyoloji, bu soruya uygulamalı bir yanıt öneriyor; klinik sosyolojiyi psikolojinin, sosyal hizmetin ve sosyal antropolojinin yanına; müdahaleyi merkeze alan özerk bir uzmanlık alanı olarak konumlandırıyor. Klinik sosyoloğun rolü ve yükümlülükleri üzerindeki dağınıklığı giderirken disiplinin geleceğini akademik uğraş ile toplumsal eylem arasında bölen tartışmayı görünür kılıyor. Malezya saha deneyiminden beslenen kitap, sosyolojinin ne işe yaradığı sorusunu Batı dışından yeniden açıyor.