Anadolu’nun bozkırında Kızılırmak’a komşu bir köy... Çeşmelerinden suyu akmayan, balçık içindeki toprakları ekilip biçilemeyen bir köy...

Tarih boyunca salgın hastalıkların pençesine düşüp eksilmiş bir köy… Hastalık, yokluk, imkânsızlıklarla dolu sıradan bir köy…

Bu köyün hikâyesini sıra dışı kılansa güngörmüş bir adamın cesareti ve feraseti…

Ömer Ağa Kızılırmak’a kök salan atalarından kendisine tevarüs eden; toprağa, o toprağın insanına sahip çıkma, kol kanat germe geleneğini bir üst boyuta taşıyarak koca bir coğrafyanın kaderini yeniden şekillendiriyor. Sadece aşını ekmeğini değil, emeğini ve toprağını da bölüşerek, insana değer vererek, doğaya rağmen değil doğayla birlikte yürüyerek imkânsızlıkların nasıl imkâna dönüştüğünü gösteriyor.

Ömer Ağa, sadece bir köy hikâyesi yazmakla kalmıyor, bugünün makam mevki sahiplerine de ustalıklı bir yöneticilik dersi veriyor.