Edebiyatı ciddiye alıyorum. İnsanı fazla ciddiye alırsam işin içinden çıkamıyorum.
Bu kitabın yazarı, bana istediğim yanıtları vermedi. Kim verebilir ki? Yazar, kendime doğru sorular sormamı sağladı.
Biraz Kafka’ya mektup yazmak biraz Dostoyevski’yle kumar oynamak biraz Sabahattin Ali’ye takılıp kalmak biraz da Saramago’nun karanlığında yolunu kaybetmek üzerine. Arada Camus çıkıyor karşımıza, Zweig bir köşede bekliyor, Hemingway susuyor…
Her yeni sayfada aşkı, yalnızlığı, ölümü, korkuyu, dostluğu, değişmeyi, yaşlanmayı ve insanın kendisiyle bitmek bilmeyen kavgasını konuşuyoruz. Bazen bir romanın kahramanından söz ederken kendimizi yakalıyor bazen başkasının hikâyesinde kendi hayatımızın küçük bir ayrıntısını buluyoruz. Ama merak etmeyin; bu kitap size hayatın anlamını öğretmeye kalkmıyor.
Bunlar daha çok soruların peşine takılmış yazılar. Kimi yerde ciddi kimi yerde hüzünlü kimi yerde gülümseten… Bazen bir kitaba sığınıyor bazen bir kitaptan çıkıp hayata bakıyor.
Sonunda belki bütün soruların cevabını bulamayacağız.
İyi ki de bulamayacağız.
Her sorunun yanıtı yoktur. Yanıtsız sorular, insanın hayatı boyunca yanında taşıdığı küçük birer arkadaş gibidir.

- Alper Özkutlu