“Ömrüm yarı uykulu geçmiş. Nedenini çözemediğim bir yarı uykulu hal... Herkes beynimde dinlenmiş. Normal. Bu, elbette kitapların uyuşturduğu bir halsizlik olamazdı. Belki görmem gerekmeyen gölgelerin, okumam gerekmeyen bilgilerin, duymam gerekmeyen uğultuların uyuşukluğundan. Bedenimi kemiren yorgunluğa, emanet edebileceğim bir yer bulmalıydım.
Uyandım, hayatın şöyle bir muhasebesini yaptım: Bunca yıl yormuşlar beni. Külçeye dönmüşüm. Geç de olsa farkına vardım. Ya beynim, ya kalbim? Tıklım tıklım doluydum.”