Belki de mesele hiçbir zaman değişmemek değildi. Zaman, dokunduğu hiçbir şeyi olduğu yerde bırakmazdı zira.
Mesele; bütün yolları yürürken kendine çıkan yolu, bütün sesleri dinlerken kendi sesini, bütün dünyaya yetişirken kendi hayatını kaybetmemekti.
Çünkü insanın en büyük kaybı, dünyada yolunu şaşırması değil; dünyanın içinde kendine yabancılaşmasıdır.
Ve bir ömrün en ağır sonu, her yere varıp kendine varamamaktır...