Bir müzik insanı olan Ahmet Gülümser anılarını kayda geçen bir yazar olarak çıkıyor karşımıza bu kitapta. Ergenliğinden başlayıp yetişkinlliğe kadar uzanan yaşamını, ince bir mizahla süsleyip okuruna sunuyor; araya şiirler, taşlamalar, arsız diyaloglar koyarak. 
Gülümser’in anılarını, yüzümüzde beliren buruk tebessümle okurken, aslında yaşadığı dönemin toplumsal değişimine, dönüşümüne de tanık oluyoruz. Niğde’nin kent merkezindeki tahta ilan panolarına raptiyelenen film afişleri bir örnek buna. O filmlerle, sadece sinemanın değişimini değil, çeşitli dönemlerde sinema aracılığıyla toplumun nasıl dizayn edildiğini de öğreniyoruz. Öğretmeden öğretiyor Ahmet Gülümser’in Kırık Leblebi’si.
“Bizler, kırık leblebi çocuklarıydık ama bugünün çocukları daha farklı. Yalnızca bilgisayar çocukları, uzay çocukları yok; tiner çocukları, köprü altı çocukları ve varoş çocukları da var. İster varoşlarda yaşasınlar, isterlerse bilgisayarlarla donatılmış evlerde. Bugünün çocuklarının kırık leblebiden haberleri yok.”