“Raser kısacık bir ömrüm kaldı.”
“Ömrü kısa olan sevilmez mi?”
“Bu kısacık ömre sevgi sığar mı?”
“Hatırlıyor musun sana bir şiirde şöyle bir şey yazmıştım. ‘Hüzünden kaşlarında oluşan kırışıklığı, kırılmaktan gözlerinde oluşan kırmızılığı silip atmak için cehennemi bile ateşe veririm.’ Sen bana ‘bu kısacık ömre sevgi sığar mı?’ diyorsun. Sana her şeyimi veririm. Acınası çocukluğumu, elimden gelse geleceğimi, şu an ki beni bile... her şeyimi. Saydığın saymadığın her şey için söz veriyorum. Ama sakın bana seni sevmemem gerektiğini söyleme. Çünkü seni o kadar seviyorum ki, bırak herkesi karşıma almayı, seni bile karşıma alırım.”