Bil ki, kibir, açık ve gizli olarak ikiye ayrılır. Gizli kibir; nefiste bulunan bir ahlaktan ibarettir. Açık kibir ise; uzuvlardan sadır olan amellerdir. Gizli ahlaka kibir ismini vermek daha uygundur. Uzuvlardan sadır olan ameller ise, gizli ahlakın meyveleridir. Kibir ahlakı o amelleri gerektirir. Dolayısıyla kibir, azalarda görüldüğü zaman ‘kibirlendi` denilir. Azalarda görülmediği zaman ise, ‘nefsinde kibir vardır’ denilir. Dolayısıyla asıl olan nefisteki ahlaktır. Buda nefsini, kendisine karşı büyüklendiği kimseden üstün görmeye meyledip yönelmesidir. Zira kibir, kendisine karşı kibir taslananı ve kibirlendiği hususu doğurur.