Türk öykücülüğüne ve düşünce dünyasına yeni fikirler ve boyutlar kazandırarak unutulmaz eserler veren Rasim Özdenören, öykü ve düşüncedeki istikrarlı ve güçlü konumuyla kendinden sonra gelen pek çok yazarı etkiledi. Türkçeyi doğru ve güzel kullanmadaki mahareti, insan ruhunun sırlarına vâkıf olması, gözlemciliği, ayrıntıları yakalamadaki ustalığı, dilde ve muhtevada yerli duruşu her kesimde kabul gördü. Öyküleri; özetlenemez oluşuyla, her defasında yeniyi ve yenilenmeyi yakalamasıyla dikkat çekti. Benliğimizi, bilincimizi tazeleyen, okuyucusunu tekraren kendine çağıran metinler ortaya koydu. Toplumdaki değişmeyi, yabancılaşmayı, uyumsuzluğu, modern çağın insanının dramını ve trajiğini sergilemedeki başarısıyla özgün bir yere sahip oldu. Bu özellikleriyle edebiyat ve düşün dünyamızın bilgesi olarak anıldı. Türk öykücülüğünün ve deneme yazarlığının gelmiş geçmiş en usta kalemlerinden biri olarak temayüz etti.
Özdenören; Kent İlişkileri’nde kenti, ölü ve modern kentleri ve bu kentlerin bireyin ruhunda açtığı yaraları; kentlileşmeyi ve kentleşmeyle beraber gelen yabancılaşmayı, yalnızlaşmayı ve yozlaşmayı; kent-birey ilişkisini derinlemesine ve ustaca anlatıyor.
Uygarlığın eş anlamlısı olan kentleşmenin onu kuran insan üzerindeki değişik görünüm ve izlenimlerini derin gözlemciliği ve ayrıntıcılığıyla yazılarına taşıyor. İlk insandan bugüne kendine bir uygarlık kurmak için çabalayan insanın kentini anlatıyor bu kitapta.