İslam düşünce geleneğinin kurucu disiplinlerinden biri olan Kelâm ilmi, inanç esaslarını aklî ve naklî dayanaklar çerçevesinde temellendirmeyi amaçlayan köklü bir ilim dalıdır. Kur’ân-ı Kerîm’in nüzulüyle birlikte yeni bir zihniyet inşa edilmiş, Hz. Peygamber ilâhî mesajı tebliğ etmenin yanı sıra, muhataplarının karşılaştığı meseleleri vahyin rehberliğinde çözüme kavuşturarak risalet görevini yerine getirmiştir. Onun vefatından sonra Müslümanlar, ortaya çıkan yeni sorunları vahyin ilkeleri ve Hz. Peygamberin rehberliğini esas alarak içtihad yoluyla çözmeye yönelmişlerdir. İslâm’ın sınırlı sayıdaki nasları ile insanların sınırsız meseleleri arasında ilişki kurma çabası, bu süreçte sistematik bir düşünsel faaliyete dönüşmüştür. Siyasal ve itikadî konularda ortaya çıkan farklı yaklaşımlar ve bu çerçevede gelişen teolojik tartışmalar, Kelâm ilminin teşekkülünde önemli bir rol oynamış; Kelâm, vahyin verilerini aklî yöntemlerle temellendirme çabasının kurumsallaştığı bir disiplin hâline gelmiştir.
Elinizdeki eser, Kelâm’ın doğuşuna zemin hazırlayan ilk tartışmalardan başlayarak Mu‘tezile’nin oluşturduğu sistematik yapıdan Eş‘arî ve Mâtürîdî ekollerin bu mirası geliştirici katkılarına, oradan da günümüzdeki “Yeni İlm-i Kelâm” arayışlarına kadar uzanan geniş bir tarihsel perspektif sunmaktadır. İlahiyat fakültelerinin güncel müfredat ve ders içerikleriyle uyumlu biçimde hazırlanan çalışma, teorik tartışmaları tarihsel bağlamından koparmadan, anlaşılır ve sistematik bir dille ele almaktadır.