Ali Gök, üçlemenin ikinci kitabı “Kara Bulutlar” ile okuru 1940’ların sonundan 1950’lerin ortasına, Türkiye’nin eğitim tarihinde derin izler bırakan Köy Enstitüleri’nin hüzünlü ve bir o kadar da anlamlı dönüşüm sürecini okumaya ve anlamaya davet ediyor. Aksu Köy Enstitüsü’nde doğan ve çocukluğunu Isparta Gönen Köy Enstitüsü’- nün idealist atmosferinde geçiren "Karaoğlan" Ali’nin gözünden, bir dönemin kapanışına tanıklık ediyoruz.
Yapıcılık öğretmeni Durmuş Gök ve eşi Perihan’ın, enstitü ruhunu yaşatma çabaları; bozkırın ortasında yükselen gül bahçeleri, imece usulü inşa edilen binalar ve mandolin sesleri arasında geçen umut dolu günler...  Ancak takvimler 1947 yılını gösterdiğinde, bu aydınlanma yuvalarının üzerinde "kara bulutlar" toplanmaya başlar. Siyasi rüzgârların tersten esmesiyle birlikte kapatılan enstitüler, yerini belirsizliğe ve hüzünlü vedalara bırakır.
Gönen’in çam kokulu yollarından Kayseri’nin tozlu sokaklarına uzanan bu "Anı-Roman", sadece bir ailenin göç hikayesini değil; bir ülkenin eğitim idealinin nasıl örselendiğini de belgeler nitelikte.  “Kara Bulutlar”, geçmişin tozlu sayfalarından süzülüp gelen, samimi, gerçek ve bir o kadar da dokunaklı bir tanıklık.